Zoe and Alex in Georgia

Η πανέμορφη καταπράσινη Γεωργία.

Τι να πει κανείς για αυτή τη χώρα; Ούτε οι φωτογραφίες δεν μπορούν να αποδώσουν την ομορφιά της όπως τη βλέπουν τα μάτια. Δεν σχεδιάζαμε να πάμε σ αυτή τη χώρα, όταν όμως ήμασταν στη Τουρκία όλοι μας έλεγαν να την επισκεφτούμε και θα καταλάβουμε το γιατί. Τελικά είχαν δίκαιο. Κάναμε μια όμορφη βουτιά στο πράσινο.

*Οι Γεωργιανοί λένε τη μαμά deda και τον μπαμπά mama

*Τα λεμόνια είναι πορτοκαλί

*Όταν πίνουν αλκοόλ, το οποίο είναι συχνό φαινόμενο, πίνουν όλο το ποτήρι μονομιάς και αμέσως γεμίζουν το επόμενο. Κάπως έτσι πάει η μέρα και η νύχτα

Αν είσαι λάτρης της φύσης, απλά πήγαινε στη Γεωργία.

Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην επισκεφτούμε τα βουνά του Καυκάσου. Τα φυσικά σύνορα μεταξύ γεωργίας και Ρωσίας. Αφήσαμε για λίγες μέρες τα ποδήλατα μας και πιάσαμε την ορειβασία έτσι ώστε να αντικρίσουμε αυτή την υπέροχη οροσειρά και τις αλπικές λίμνες. Εικόνες οι οποίες σε κάνουν να φαίνεσαι μικρός αλλά συγχρόνως σπουδαίο που έχεις τη τύχη να τις βλέπεις.

Στη περιοχή Svaneti στο Ushguli υπάρχει ένα συγκρότημα τριών χωριών το οποίο είναι πολύ ιδιαίτερο. Ίσως το μέρος που μας εντυπωσίασε πιο πολύ απ’ όλα.

Το χωριό αποτελείτε από περίπου 300 κατοίκους έχει υψόμετρο 2100μ και φυσικά θεωρείται από τα πιο ψηλά χωριά στην Ευρώπη με μόνιμους κατοίκους. Έχει ακόμα και δικό του σχολείο. Χιονίζει 6 μήνες το χρόνο και το χιόνι μπορεί να φτάσει και τα 3 μέτρα ύψος. Η θερμοκρασία φτάνει τους -35

. Οι άνθρωποι αποθηκεύουν τη τροφή τους όλο το καλοκαίρι που είναι οι μήνες που μπορούν να καλλιεργήσουν έτσι ώστε να έχουν προμήθειες για το χειμώνα, διότι πολλές φορές οι δρόμοι κλείνουν λόγω του χιονιού.

Αυτά τα χωριά είναι γνωστά για τους όμορφους μεσαιωνικούς πύργους όπου χρησιμοποιούνταν για αμυντικούς λόγους αλλά και για να αποθηκεύουν τρόφιμα καθώς και σαν σταύλοι για τα ζώα. ΕΙναι πέτρινοι με 3-4 ορόφους και αν κανείς ανέβει πάνω η θέα είναι οι καταπληκτική. Κάποιοι από αυτούς συνδέονται και με τα σπίτια.

Οι κάτοικοι ζούνε κυρίως από το τουρισμό όλο το χρόνο καθώς το χειμώνα προσφέρεται για χειμερινό σπορ.

Στη περιοχή Svaneti μιλάνε τη δική τους γλώσσα και ασπάζονται το Χριστιανισμό με κάποια παγανιστικά στοιχεία που έμειναν από πριν. Πιστεύουν στη μαγεία και κάνουν θυσίες τα ζώα σαν προσφορά στο Θεό.

Απίστευτες πεζοπορικές διαδρομές όπου μπορεί κανείς τα απολαύσει τον Καύκασο, το απέραντο πράσινο, ακόμα και παγετώνες.

Νιώσαμε πολύ σεβασμό γ’ αυτούς τους ανθρώπους που επιλέγουν να ζήσουν σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες μακριά απο Τη φασαρία της πόλης και την “άνεση” που μπορεί να προσφέρει.

Λίγο πριν περάσουμε τα σύνορα για τη Γεωργία, συναντήσαμε στο δρόμο κι άλλους ποδηλάτες και έτσι όλοι μαζί ποδηλατήσαμε για λίγες μέρες μαζί. Τα φυσικά τοπία και τα χωριουδάκια στα βουνά μας εξέπληξαν. Καταπράσινα βουνά, ποτάμια και ρυάκια παντού! Αν και είχαμε αρκετές δυσκολίες όσο μείναμε εκεί (έκλεψαν το ποδήλατο ενός φίλου, χάλασαν τα ποδήλατα μας, τα κινητά, χάσαμε την ταυτότητα, κτλ) κρατάμε όμως τα καλά, γνωρίσαμε όμορφους ανθρώπους, συναντήσαμε παλιούς φίλους, εξερεύνησαμε τις γειτονιές της Τιφλίδας, ποδηλατήσαμε ένα κομμάτι στον Καύκασο και περάσαμε χρόνο με μια οικογένεια σε ένα μικρό χωριό κάνοντας εθελοντική εργασία!