Απολαύστε την πανέμορφε Κιργιζία (Κιργιστάν) μέσα απο τον φωτογραφικό φακό της Ζωής και του Άλεξ
|
Λίγο πριν μπούμε στη Κιργιζία συναντήσαμε τους πρώτους νομάδες. Οι νομαδική ζωή είναι κάτι που χαρακτηρίζει αυτή τη χώρα και όλη η παράδοση της κινείται γύρω από αυτό. Τους καλοκαιρινούς μήνες πάνε ψηλά στα βουνά με τα ζώα, τις οικογένειες και τα γιουρτ όπου είναι τα σπίτια τους. Όταν ο καιρός γίνει πιο κρύος φεύγουν πάλι από τα βουνά αναζητώντας πιο θερμό κλίμα για την επιβίωση τους. Το εθνικό ποτό του Κιργιστάν είναι το κούμις, ένα ζυμωμένο ποτό από γάλα αλόγου. Είναι αναπόσπαστο μέρος του κιργιζικού πολιτισμού και πιστεύεται ότι έχει πολλά οφέλη για την υγεία. Επίσης συναντήσαμε για πρώτη φορά τα yak που είναι σαν μαύρες πολύ μαλλιαρές αγελάδες χαχαχα. Πολύ χαριτωμένα. Από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα μας εντυπωσίασε αυτή η χώρα, για να δούμε τη μας επιφυλάσσει. |
|
Lenin peak. Ενα από τα αγαπημένα μας μέρη μέχρι τώρα. Υπέροχες ψηλές κορυφές, λίμνη, πολύχρωμα βουνά και παγετώνες. Ένα μέρος όπου δεν σχεδιάζαμε να δούμε, αλλά γνωρίσαμε για ακόμη μια φορά τα σωστά άτομα τη κατάλληλη στιγμή και έτσι πήγαμε. Κουράστηκαμε πολύ για να φτάσουμε γιατί ήταν αμέσως μετά το Pamir, ήμασταν ταλαιπωρημένοι και η διαδρομή ήταν μονότονη. Κάτι όμως μας έλεγε ότι δεν πρέπει να το χάσουμε και τελικά είχαμε δίκιο. Όταν είδαμε τα υπέροχα τοπία συνειδητοποιήσαμε το πόσο σημαντικό είναι να ακούμε το ένστικτο μας το οποίο δεν πέφτει ποτέ έξω. Να ακούμε το ένστικτο μας και να πηγαίνουμε με τη ροή. |
|
Μια ακόμα υπέροχη μέρα στα βουνά της Κιργιζίας Αυτή τη μέρα ήμασταν κουρασμένοι πριν καν ξεκινήσουμε. Νιώθαμε ότι δεν είχαμε καθόλου ενέργεια και κίνητρο για να διασχίσουμε τα βουνά και να υπομείνουμε όλη αυτή την ανηφόρα που μας περίμενε. Παρόλα αυτά ξεκινήσαμε με γκρίνια και μουρμούρα για πρώτη από τον Αλέξανδρο, γιατί συνήθως είναι δουλειά της Ζωής αυτή…. Στη διαδρομή σταματούσαμε κάθε τρεις και λίγο για να ξεκουραστούμε. Μια από αυτές τις πολλές στάσεις ξεπρόβαλε κάποια στιγμή ο Martin. Ένας υπέροχος άνθρωπος και αληθινός ταξιδιώτης ο οποίος σε αντίθεση με εμάς, ήταν γεμάτος θετική ενέργεια. Ήταν με το ποδήλατο άδειο καθώς ταξιδεύει με το Βαν του. Σταμάτησε και κάθησε μαζί μας καθώς δεν βιαζόταν καθόλου, κάτι το οποίο είναι σπάνιο τη σήμερον ημέρα ακόμα και στους ταξιδιώτες…… Είχαμε μια όμορφη συζήτηση για τουλάχιστον μία ώρα στο πουθενά και μετά συνέχισε τη πορεία του. Ξεκίνησαμε και εμείς ανανεωμένοι από τη ξεκούραση και κυρίως την όμορφη ενέργεια του μας άλλαξε εντελώς τη μέρα. Μετά από λίγη ώρα και ενώ παλεύαμε ακόμα να ανέβουμε το βουνό αλλά με χαμόγελο αυτή τη φορά, τον είδαμε να κατεβαίνει πάλι με ένα βοσκό και πολλά άλογα προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα πάει προς μια κατεύθυνση.. Μετά από αρκετή ώρα τον ξαναείδαμε να ανεβαίνει πάλι πάνω και αυτή τη φορά να παίρνει το ένα από τα ποδήλατα μας έτσι ώστε να μας βοηθήσει να φθάσουμε τη κορυφή. Ο Martin για εμάς ήταν για ακόμη μια φορά ο σωστός άνθρωπος που ήρθε τη κατάλληλη στιγμή για να μας δώσει δύναμη και να μας θυμίσει τη σημασία του να μην βιαζόμαστε και να απολαμβάνουμε τη στιγμή όπως ξεδιπλώνεται μπροστά μας. |
|
Συνεχίζουμε τα υπέροχα τοπία της Κιργιζίας που δεν σταματάνε να μας εντυπωσιάζουν. Όμορφα ψηλά βουνά, λίμνες και άλογα παντού. Τα άλογα στο Κιργιστάν συνδέονται βαθιά με την κουλτούρα της χώρας, βοσκόντας στα ορεινά λιβάδια και αποτελώντας σύμβολο ελευθερίας και φύσης. Ειναι παντού ελεύθερα, το καλοκαίρι πολλά από αυτά ψηλά στα βουνά και το χειμώνα σε πιο χαμηλά υψόμετρα. Είναι η κατάλληλη χώρα για όποιον είναι λάτρης αυτού του ζώου. Μάλιστα, το εθνικό άθλημα του Κιργιστάν είναι το kok-boru, ένα παραδοσιακό ιππικό άθλημα όπου οι παίκτες προσπαθούν να αρπάξουν το κεφάλι από ένα σκοτωμένο κατσίκι από το έδαφος και να το ρίξουν σε έναν σκοπό. Το παιχνίδι είναι ένας συνδυασμός δύναμης, δεξιοτεχνίας και ιππασίας και θεωρείται εθνικός θησαυρός, καθώς παίζεται σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις όπως οι Παγκόσμιοι Νομαδικοί Αγώνες. Είναι ένα γρήγορο και σωματικά απαιτητικό άθλημα με πλούσια ιστορία, που συμβολίζει το πολεμικό πνεύμα του νομαδικού λαού. Δυστυχώς δεν είχαμε τη δυνατότητα να δούμε αυτό το άθλημα αλλά θαυμάσαμε τα ζώα καθώς απολάμβαναν τη φύση. |
| Ακόμα κάποια υπέροχα μέρη από αυτή την όμορφη χώρα. Όσο πιο πολύ μένει κάποιος τόσο πιο πολύ ανακαλύπτει. Πολλές διαφορετικές αποχρώσεις και εναλλαγές τοπίων που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Μέρη όπου ακόμα βλέπει κανείς ελάχιστο κόσμο αν και σύντομα θα αλλάξει. Προς το καλύτερο ή το χειρότερο θα το κρίνει μόνος του, όποιος καταφέρει να βρεθεί εδώ. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η Φύση για ακόμη μια φορά δείχνει το μεγαλείο της. |
|
Οι τελευταίες μέρες μας στη Κιργιζία. Μέσα σε 5 μέρες είδαμε καλοκαίρι, φθινόπωρο και χειμώνα. Είδαμε μια τεράστια λίμνη που μας έκανε να νομίζουμε ότι βλέπουμε θάλασσα, τόσο, που νοσταλγήσαμε τη χώρα μας. Είδαμε τις υπέροχες αποχρώσεις του φθινοπώρου και παίξαμε με τα ξερά φύλλα τον δέντρων και την επόμενη μέρα ξυπνήσαμε και αντικρίσαμε το απέραντο άσπρο του χειμώνα. Όλα αυτά μέσα σε πέντε μέρες. Μικρή στορία: Μια μέρα πριν περάσουμε τα σύνορα για το Καζακστάν, καθυστερήσαμε στη διαδρομή και όταν ήταν να περάσουμε το τελευταίο βουνό, περίπου 10 χιλιομέτρων, ανηφόρα, χωρίς άσφαλτο, ξεκίνησε χιονοθύελλα με κόντρα άνεμο. Στο βάθος του βουνού βλέπαμε πολλά μαύρα σύννεφα που κάθε άλλο παρά αισιοδοξία μας έδιναν. Αποφασίσαμε, καθώς σύντομα θα νύχτωνε, να σταματήσουμε και να ψάξουμε καταφύγιο. Για καλή μας τύχη υπήρχε σ αυτό το σημείο ένας σταύλος. Καλυφθήκαμε εκεί μέχρι που κάποιος ήρθε. Εξηγήσαμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε υπό αυτές τις συνθήκες και ρωτήσαμε αν θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να περάσουμε αυτό το κομμάτι του βουνού. Φαινόταν ότι αν συνέχιζε να χιονίζει έτσι αύριο δεν θα μπορούσαμε να βγούμε από τη χώρα. Η γυναίκα μας κάλεσε για φαγητό και μας είπε να περιμένουμε τον άντρα της να έρθει. Περίπου μετά από μία ώρα ήρθε και τελικά συμφώνησε να μας πάει, αν και χιόνιζε πολύ και είχε νυχτώσει. Ξεκινήσαμε λοιπόν, περάσαμε το σημείο που χρειαζόμασταν για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την επομένη και σταματήσαμε στο πουθενά όπου είχε μόνο κάποια εγκαταλελειμμένα κτήρια και χιόνι με έντονο αέρα. Ο άντρα μας ρώτησε πού θα κοιμηθούμε, του είπαμε κάτω από το υπόστεγο. Μας κοίταξε με αγωνία και χωρίς να πει τίποτα μετά από λίγο έβγαλε το μπουφάν του, το έστρωσε κάτω στο χιόνι και άρχισε να προσεύχεται. Η Ζωή είπε “μα καλά, αυτός τώρα του ήρθε να προσευχηθεί;”. Καθώς, όμως, τον κοιτούσαμε αντιληφθήκαμε ότι αυτή η προσευχή ήταν για εμάς, επειδή μας άφηνε έξω στο κρύο μόνους μας, χωρίς κάποια προστασία. Ήταν μια πολύ δυνατή στιγμή για εμάς, μια στιγμή που μας συγκίνησε βαθιά, μια στιγμή απόλυτης ανθρωπιάς. Μακάρι να ήταν όλοι οι άνθρωποι έτσι. |
|
Ταξιδιωτικό ημερολόγιο – Κιργιζία Οι εικόνες που θα δείτε μιλούν απο μόνες τους. Η Κιργιζία είναι μια πανέμορφη χώρα με υπέροχους, φιλόξενους ανθρώπους και φυσικά τοπία που σε μαγεύουν! Μέσα σε ένα μήνα, είδαμε και τις τέσσερεις εποχές, εξερευνήσαμε κάποια απο τα βουνά, τις κοιλάδες, τις πεδιάδες, τις λίμνες και είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε πολύ καλούς ανθρώπους που μας βοήθησαν στο δρόμο μας! Ευχαριστούμε πολύ!! |
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
|
Hey! You can support our journey through: • *Revolut* by following this link: Or Beneficiary: Vasiliki Bletsaki IBAN: LT06 3250 0563 0398 2089 BIC / SWIFT code: REVOLT21 • *buymeacoffee https://buymeacoffee.com/wheelsofunity (non greek accounts) • *Greek bank* Bletsaki Vasiliki/ΜΠΛΕΤΣΑΚΗ ΒΑΣΙΛΙΚΉ IBAN: GR5801101230000012300296535 BIC/SWIFT: ETHNGRAA *(For Greeks: Για IRIS κινητό τηλέφωνο 6934539974) |
Categories: Wheels of unity











































































